Еркин Қарақалпақстан Вести Каракалпакстана 18:44:25, 15.12.2018
Хош келипсиз! | RSS
Сайт мазмуны

Кириў усылы

ТАБАНЛЫ МИЙНЕТЛЕР МЕНЕН ШЫҚҚАН ШЫҢЛАР

Инсан баласының дүньяда тутқан орны үлкен. Себеби, өмирде жақсы инсан болып жасаўдың өзи бахыт. Усы көзқарастан Әлишер Наўайының:

Шаҳ болыў шәрт емес, шәртли инсан бол,

Бирақ бул дүньяға керек инсан бол, - деп айтқанында үлкен мазмун бар. Себеби, өмирде базылар патша, биреўлер шебер уста, жақсы муғаллим,  атақлы шыпакер, көрнекли илимпаз. Қулласы, өз кәсибиниң маманына айланады, атақлы инсанлар болып халыққа хызмет етеди, керекли адамлар болады. Ал, халқымыз өз гезегинде бундай адам­ларға сын көз бенен қарап баҳа берип таслайды. Бириншиден, гейбиреўлерди ол қара мийнети, билими арқасында сол дәрежеге жетти десе, екиншилерин, ол мүмкиншилиги бар шаңарақтан шыққан, жетерли шараятлар жаратылған,- деп шығысына итибар береди. Үшиншилерин ол  «... арқасында-ғо» деп қарайды. Бул турмысымыздан анық екенин билемиз. Демек, биз сөз етпекши болған каҳарманымыз  биринши тайпадағы  инсанлардың бири, әдиўли устаз, белгили илимпаз, пидайы инсан — Қурбанбай Жәримбетов!

ҚАҲАРМАНЫМЫЗ ТАЛАНТЛЫ ИНСАНЛАР НӘЗЕРИНДЕ

 Қурбанбай аға өзиниң балалығын, даналығын асырып айтпайды.  Халық қатары аўылда, әпиўайы шаңарақта дүньяға келгенин, көп катары мектепте оқығанын, жүдә бир талантлы болмағанын айтады. Ол: «Аўыллық мектепти питкергеннен кейин оқыўды даўам етиўди нийет еттим. Нәтийжеде, жоқары оқыў орнына түстим. Оны тамамлап оқыў орнының жиберген жолламасы бойынша районлардың  биринде  рус тили әдебияты муғаллими болып ислеп қайттым», дейди. Тийкар­ғысы, устаз өзиниң жумыс излеп ҳеш жерге бармағанын, ал, керисинше әжайып инсанлар өзине бағдар берип, әтирапына шақырғанын айтады. Мәселен, әдебиятшы Г.Есемуратовтың илимге келиўине бирден-бир себепши болғанын еслейди. Ол кисиниң өзиндеги терең билимди аңлап, аспирантураға кириўди мәсләҳәт еткени себепли Ташкент қаласында аспирантурада оқып, өз ўақтында «Екинши жер жүзилик урыс дәўириндеги қарақалпақ поэ­зиясының идея-тематикалық, жанрлық өзгешеликлери» деген теманы академик  М.Нурмуҳаммедов басшылығында корғап шыққанын ҳүрмет пенен тилге алады.  Буннан соң университет газетасының редакторы болып, белгили илимпаз Ч.Абдиров,  Т.Изимбетовлар менен ислесип, үлкен тәжирийбелер топлағанын сөз етеди. Тағы да көп өтпей академик Ж.Базарбаев өз кафедрасына оқытыўшылыққа шақыртып, ол кисиниң  мәсләҳәти менен сол кафедраның пәнлеринен лекциялар оқытқанын билдиреди. Усы жыллары университеттиң «рус тили әдебияты» кафедрасында да Л.Б.Хван, М.Турсымуратовлар менен бирге ислескенин, соның арасында устаздың әдебиятқа уқыбын, алымлық қәбилетин жақсы сезген профессор С.Ахметов, К.Мәмбетовлар өз кафедрасына оқытыўшылыққа шақырғанын, солай етип қарақалпақ филологиясы бағдарына жумысқа араласқанын келтиреди. Қарасақ, бул әжайып инсанлар менен ислесиў Қурбанбай ағаны  жақсы шынықтырғанын, сол қәнигеликлерде ислеўи, жумыс алып барыўы өзиниң ҳәр тәреплеме  мийнет етиўине түртки болғанын аңлаймыз.

 УСТАЗЫНА УҚСАҒЫСЫ КЕЛЕДИ...

Әпиўайылық, жоқары адамгершилик пазыйлетлерди аўыз толтырып айтыў аңсат, ал, оларды әмелде орынлап көпшиликке үлги болыў ҳәммениң қолынан келе бермейди. Мине, бул жағынан Қурбанбай аға ҳәммемиздиң устазымыз. Оның бундай әжайып ҳарактери жәмәәтимизге үлги десек болады. Жайдары минез, әпиўайылық, қандайда бир  куўанышын, кайғысын өзинде көтериў, мәдениятлы сөйлеў, жасы үлкен, жас кишиге орынлы қатнас, барлық  ўақытта бир қәлипте жыйнақлы жүриў.

Қандай темада сәўбетлессең де, үлкен сабақ аласаң, жүдә көп факт, материалларды келтирип түсиндиреди. Дүнья әдебиятының тийкарында пикирлеўге шақырады. Хәр қандай мақала жазбақшы болсақ материалды терең үйрениўди мәсләҳәт етеди. Салыстырмалы пикир жүргизиўге шақырады. «Илимде нәшебенттиң, көкнаршының гәпи жүрмейди. Қәне тийкар, қәне илимий стиль!!» деп жан күйдиреди. Лекция оқыса, аудитория тым-тырыс. Мен өзим де 1986-жылы усы факультеттиң қарақалпақ тили әдебияты бөлиминиң биринши курсында «Шет ел әдебияты» пәнинен рус тилинде оқыған лекциясын тыңлағанман. Алымның теориялық билими ҳәр бир лекциясында жаңа  бир әлем болып ашылып бара береди. Ондағы океандай  кең  билим, ораторлық пенен қарысып лекцияның қалай тамам бол­ған ўақтын билмей қаласаң. Жаңа идея­лар, бай фактлер, шешим, анализлер  әдебиятқа шүмдирип жибереди. Сол ўақытлары өзиңдеги жыйнақсыз, шашыранды пикирлерге жуўап тап­қандай боласаң. Әззилигиңди сезип, бул машақатлы кәсип қырларын терең өзлестирген инсанға және де ҳүрметиң арта береди.  

 КӘСИПЛЕС БОЛЫЎ БАХТЫ

Жумыс адамлардың екинши үйи. Себеби, тиришилик ушын сол жерден нан жеп отырған соң  хызмет етесең, жасы үлкенлерден үлги алып, тәжирийбе арттырасаң. Улыўма, көпшилик ўақтың усы жумыс орнында өтеди. Бизлер ҳәр күни жумысқа келсек, Қурбанбай ағаның жумыс кабинети алдында магистр ме, аспирант па, докторант па изли-изинен мәсләҳәтке келип турғанын көремиз. Олардың бири мақаласын оқытса, бири көпшиктей диссертациясын оқытыўға бергенин еситемиз. Ал, қәнигелер болса оқыў қолланба, сабақлықларға пикир алады. Устаз ҳеш бир пикирди, қәлеген жумысты өзи оқып көрмесе, қолы менен жазбаса, бермейди. Ҳеш қашан ўақтым жоқ, деген сөзин еситпедик. Ҳадал, қалыс пикир, туўры бағдар ийеси. Адамлардың кеўлине қарап отырмайды, ҳәммеге дурыс тәрезиси бар. Бул тәрепин орынлы аңлаған айырым кәсиплеслеримиздиң «Қурбанбай аға нағыз илимий ҳарактерге ийе, биреўдиң кеўлине, биреўдиң ҳәмелине қарап баҳа бермейди, өзиниң ҳүжданына ҳеш қашан қарсы бармаған, сонлықтан ҳәмийше жас көринеди» дегендей пикирлерине қосылыўға болады.

Көпшилик қатары мен де устаз бенен кәсиплес болғаныма куўанаман. Себеби, көп сабақлар алдым. Лекин, устаз бенен жақыннан сәўбетлес болмаған, оның көзқарасларын түсине алмаған айырым кәсиплеслеримиз бул инсанды ҳеш нәрсе менен жумысы жоқ адам сыпатында ойлаўы да мүмкин. Устаз оларды да билип, сезип, зейин менен илип мыйық тартады, билдирмейди. Қурбанбай аға лаўазымға, атақ-абырайға умтылмады. Барлық лаўазымлар, илимий дәрежелер өзи келгенине гуўамыз. Мәселен, 1995-жылы мен аспирантураны тамамлап, К.Мәмбетов бас­қарған «Ҳәзирги қарақалпақ әдебияты ҳәм әдебият теориясы» кафедрасына жумысқа келгенимде, Қурбанбай аға «Жәҳән әдебияты», «Әдебияттаныўға кирисиў» сабағынан лекция оқыйды екен, мен ассистенти болып, әмелий сабақларын оқыттым. Дәслеп устазды қатал инсандай көрген едим, яқ, олай емес екен. Ол әпиўайы, өз жумысына пуқта, бар мәсләҳәтин аямайтуғын мийнеткеш алым екен. Кем-кемнен пикирлерим, жумыс ислеў уқыбым устазыма унағанын сезе басладым. Студентлердиң билимин баҳалаўда пикирлеримиз бир жерден шыққанына ишимнен қуўанып та жүрдим. Сол гезлери бул инсан оқытыўшылық кәсип пенен бирге ҚМУ қасындағы докторлык диссертациялар жақлайтуғын қәнигелестирилген кеңес хаткери жумысын алып барды. Усындай баса-бас жумыслар арасында оқыўға талабан жасларға да қосымша таярлық сабақларын да үлгерип оқытатуғынын билетуғын едик. Алдында болса бәрҳәма илимий дәрежеге талабан кәнигелердиң ҳүжжетлери, диссертациялары туратуғын еди. Усыған қарамастан маған да, басқа оқытыўшы­ларға да «Мына сабағыма үлгермей атырман, лекциямды оқыт», деп ҳеш қашан өтиниш еткен емес. Бул — қаҳарманымыздың өз кәсибине садықлығы, ҳүрмети.

 УСТАЗДЫ ТАПҚАН ЛАЎАЗЫМЛАР, ИЛИМИЙ ДӘРЕЖЕЛЕР

2001-жыл кафедра баслығымыз К.Мәмбетов 61 жасында әлемнен өтти. Саўлатына жарасып турған жумыс столы көп ўақытлар бос қалды. Бир күнлери сол ўақыттағы университет ректоры Қ.Өтениязов кафедраға кирип келип тур:

— Ҳаў, мына кафедрада Қ.Султановтан басқа жасы үлкен бар ма өзи? Бул профессордың енди кемпирин де жумысқа ала қоймасақ, өзи, баласы ҳәм  келини  ислейди. Қ.Жәримбетовты болса мына қоңсы кафедраның профессоры қырсық дейди, - деп күле шырай берип сөйледи. — Я, солай ма? Ҳаў Камал менен Абат, күшли илимпаз, нағыз илим докторы болатуғын адам усы деп докторантураға алды. Еле тым-тырыс ғо. Ертеңги илим докторлары ким болады,  сонда? Мине, С.Ахметов, К.Мәмбетовлар арамыздан кетип қалды ғо, бул жердиң келешеги кимлер болады! Қозғалың, қорқа бермей! - деп даўысын көтерди. Усылайынша ректор кафедра ағзаларына қарап, шығып кетти. Арадан бир-еки күн өткен соң Қ.Жәримбетовты кафедрамыз баслығы етип тайынлады.

Қ.Жәримбетов кафедраға баслық болған дәўирде кафедрада оқытылатуғын пәнлер бойынша Камал ағаның дәстүрин даўам етип, сол бағдарға жақын қәнигелерди тарта баслады. Әдебияттаныў қәнигелиги магистрларына арнаўлы пәнлерди оқытыўға рус тили хәм әдебияты кафедрасы доценти М.Турсымуратовты шақырды. Булар усы тараўдың маманы, из қалдырсын келешекте сабақлық, оқыў қолланбалар ислесин, деди. Себеби, мен кафедра баслығының жәрдемшиси сыпатында жүклемелер толтырыў ҳәм басқа ўазыйпаларын алып баратуғын едим. Әсиресе, күнде жаңа тапсырмалар келеди, оған жуўаплар жазыў... Ал, кафедраның көпшилиги ҳәмелдар. Қ.Оразымбетов факультет деканы, Г.Дәўлетова ҚМУ Ҳаял-қызлар кеңеси баслығы. Гейде Қурбанбай аға кафедраға жаслар алып толықтырыў кереклигин Қуўанышбай аға менен ойласып отыратуғынын еситетуғын едим. Сонда олар, ҳәзир талантлы студентлердиң көпшилиги дерлик қыз балалар-әй, олар илимди, шаңарақты тартыўды еплей алар ма екен? Патимаға жәрдемши етип соларды алып  қаламыз ба? - деп  айтысқанлары  еле ядымда.  Бул пикирлери әмелге де асты, билимли қызлар илимге тартылды. Олар исенимди де ақлаўға еристи. Себеби, таныс-билисликке қаралмады, кадр таңлаўдың дурыс өлшеми — билим болды. Енди байқасақ, бәрибир талантлы, билимли адамларға дыққат керек екен. Сол кафедра баслық гезлери Қурбанбай ағаны деканат, оқыў бөлими ҳәм басқа тапсырма беретуғын мәжилислерге көп шақырмай, ал, көбирек мәсләҳәтлесетуғын мәжилислерге шақырар екен. Олардың ҳүрметине устаз да бос ўақтын илимге, сабақлықлар жазыўға, илимий қәнигелер таярлаўға жумсады. Дыққат бөлсек, устаздың мийнеткешлиги жуўапкершилик пенен биригип кеткен. Кафедра пән бағдарламалары, бакалавр, магистр тәлим бағдарларының стандартлары тиккелей устаздың қолынан өтти. Қәлеген текстлер, ҳәттеки, кафедра протоколы ол тәрепинен редакторланбай жиберилмейтуғын еди. Ҳәр жылы пән олимпиадасы бар, буларды да тийкарғы ўазыйпам, деп қарап, зийрек студентлерди оқытыўда, тест материалларын  таярлаўда ўақыт санаспай иследи. Елеге шекем устаз қолынан редакторланып шыққан жумыслар хәр қандай сынақтан мүдирмей  өтетуғынын қәнигелер  жақсы биледи.

Устазымыз еле сол әпиўайы жүрис-турыста. Баяғы илимий мақалалар, диссертациялар оқыў, кафедра жүгин тартыў, қосымша талабанлар таярлаў қусаған қайнаған жумыслардың ийеси. Ҳаў, илим докторы бола қояйын, абырайларға умытылайын, деген ойын сезбедик. Керисинше, кәсиплеслери, узақты көре билген басшылары оның сол илим докторлығына мүнәсиплигин билип қоллап-қуўатламағанда, талап қоймағанда, 2005-жылы жақламағанында... Мине, бүгинги қаншадан-қанша илим  докторларын, кандидатларын ким таярлаған болар еди?! - деп ҳайран қаласаң. Сол дәўирлерге ал­ғыслар айтқың келеди. Дурыс, басқа қәнигелерде илим докторы болар еди. Лекин, Қ.Жәримбетовтай бола алмас еди. Себеби, оның илимий дөретиўшилиги кең, қоспалы. Устаз-шәкирт­лери хәр қыйлы бағдарлардың жүгин тартпақта. Бири ҳәзирги әдебият, бири оның фольклор менен байланысы, бири әдебият теориясы, қарақалпақ журна­листикасы мәселелерин шешиўге қол урды. Яғный, ХХ әсирде дәслепки қарақалпақ әдебияттаныў мектебиниң басында Н.Дәўқараев, И.Сағыйтов, соңынан  Қ.Мақсетов, М.Нурмухаммедов, К.Мәмбетовлар турып белсендилик көрсетсе, ғәрезсизлик дәўириндеги қарақалпақ әдебияттаныў мектеби кәрўанбасысы Қ.Жәримбетов екенин көпшилик мо­йынласа керек.

 УНИВЕРСАЛ  ҚӘНИГЕ

Өмирде ҳәр тәреплеме жетик болып жетилисиў сийрек адамларға тән. Биреў жақсы оқытыўшы, лекин, илими жоқ, биреў жақсы жазады, сөйлеўге жоқ, биреў көп жазады, мәниси жоқ. Ал, булардың унамлы тәреплериниң бәрин Қурбанбай ағада көре аламыз. Соның ушын да,  жәмәәтимизде егер теле көрсетиўде сөйлегенде, я мақалалар жәриялағанда,  баянатлар тыңланғанда устаздан «болады» деген сөз еситкен адамның төбеси көкке жетеди. Унамаса, устаз үндемей қоя береди. Себеби, өзи қай жерде сөйлесе, сол жерге ылайық сөз сойлейди. Ҳеш кимниң ўақтын жылтырақ мәниссиз сөз айтып алмайды, үндемесе мүмкин, жаңалықсыз пикир айтпайды. Устаздың жақсы стили бар. Оның мақалаларының темасы-ақ оқыўға шақырып турады.

Мысалы, 2012-жылы 13-март күни болып өткен профессор К.Султановтың 80 жыллығында көп қәнигелер баянат оқыған, шығып сөйлеген. Қурбанбай ағаның сол жердеги сөзинен блокнотыма жазған екенмен. «60-жыллары қарақалпақ әдебиятында бир қатар жулқынған, бурынғы қатып қалған дәстүрлерди серпип таслаған, өзинше жоллары бар талантлы жаслар келип қосылды. Ш.Сейтов, У.Пиржанов, өзбеклерде А.Арипов, Рауф Парфи, орысларда Распутин, Евгений Евтушенко. Оларды алпысбайлар деп қойсақ та болады, минезлери де қырсық. Олар орден талап етпеди, әмел талап етпеди, тек дөретиўшиликтиң қулы болған талантлар еди. Усы дәўирдеги раўажланған әдебият бойынша Қәлимбет аға жақсы сын мақалалар жазды. Лекин, олар менен досласып жақыннан қатнас жасамады. Себеби, Қәлимбет ағаның минези олар­ға туўры келмеди. Қәлимбет аға педагогикалық нормаға сәйкес жүретуғын инсан еди», - деп айтқан екен. Әне, бул сөзден К.Султановтың әдебияттаныўдағы салмағы, оқытыўшылық кәсиптеги ҳақыйқый келбетин терең ашып бергенин көремиз. Устаздың алымлық ўазыйпа жүгиниң аўырлығын көрсететуғын кескин пикирлери өз алдына. Мәселен, илимий семинарлардың биринде илимге жаңа араласып атырған жас илимпаздың кандидатлық диссертациясын талқылаўда айтқан мына сөзин келтирейинF «...Ҳаў, адамлар велосипедти қашшан ойлап тапты, айдап тоздырды, бул ҳаққында енди бас қатырыўдың дым кереги жоқ, оларды дизе берип, дизе берип жумыс  илажлар есабына айланып кеткен. Гейпара пикирлериң жақсы, лекин, қапталлап шығып кете бересиз, артықша қызыл сөзлер. Ал, диссертацияның бундай тәреплерин жонып әкелиў сизиң жумыс орынлаған мәкемеңиздиң ўазыйпасы еди», дейди. Мине, бунда илимге араластың ба, жуўапкершилик пенен қатнас жасаў керек екенлигин оған қатнаслы қәнигелердиң де өз ўазыйпасын себиллик пенен атқарылыў шәртлигине жан ашытады. Илимниң тек ақ қағазға жайласатуғын нур екенин, оны кимде-ким жақсы нийет пенен  өзлестирип пайдаланса,  нур кең жәҳәнге шашылатуғынын уқтырғандай болады.

«Қабуснама»да шебер сөзлилик ҳаққындаF «Халық алдында сөйлейтуғын сөзлериң гөззал болсын,  бул сөзди халық қабыл етсин. Халайық сениң сөз бенен бәлент дәрежеге ерискенинди билсин. Себеби, адамның мәртебесин сөз арқалы биледи», делинген. Устаздың бул әмеллерге барлық ўақытта дыққатлы қатнас жасап сөйлеўдиң, жазыўдың өз стильлерин толық ийелегенин көпшилик үйренсек орынлы болады.

Қурбанбай аға илимий мақалаларды аз жазады, лекин, саз жазады. Оның ҳәр бир мақаласының мазмуны бир китапқа турарлық. Темалары рәң-бәрең. Және бир жери, сол қара мийнетлерди топлап, баспадан шығарыў иси менен де қызықсынбайды. Ислеў керек, ўақыт болса, толықтырыў керек, деп қояды. Устаздың илимий теориялық конференциялардағы оқыған баянатлары ҳәммени қызықтыратуғыны мәлим. Мәселен, К.Мәмбетовтың 70 жыллық мерекесине байланыслы жасаған баянатында илимпаздың илимий изертлеў жумысларының бағдарларын таллап, тереңнен ашып бериўи, Бердақ күнлеринде  бабамызға арнап ҳәр жылы жаңаша пикирлер менен шығып сөйлеўлери, Наўайы күнлерине байланыслы баянатлары ҳәммениң дыққатын тартты. Өйткени, ол ҳәр бир иске шын жүректен қатнас жасап, таярланып, орынлайды. Тағы бир унамлы қәсийети — Қурбанбай аға кафедра баслығы ўақытта өз жәмәәтиниң жүдә меҳрибан қайырқомы болды. Ти­йисли жерлерде қорғады. Мысалы, 2007-жыллары кафедра пәнлеринен еки қыз қайта тапсырыўдан өте алмай, оқыўдан шетлетилди. Қызларды және еки жасы үлкен оқытыўшылар да қалдырған екен, оларға байланыслы мәжилислер болды. Сонда бизлерF «Пай енди устазымыз көпшиликтиң изине ерип жүре бермейсиз бе, деп бақырса керек» - деген едик, яқ, керисинше, ол бизлерден бурын күйип-писип, бүгинги жаслардың арқайынлығын, жуўапкершиликти ойламағанын түсиндиргенине ҳайран қалдық. Ҳәттеки айырым хожалықлы қызлардыңF я үйине, я оқыўына үлгере алмай жүргенине қыйналып, бир жыл дем алыс алса болмай ма, түсиндириң, бизиң халыққа-ақ уят. Мен баяғыда рус тили әдебияты бөлиминде ислегенимде жас босанған қызлар усындай дем алыс алып, баласының ҳәм өзиниң денсаўлығын тиклеп келетуғын еди»,- деп айтқаны еле ядымызда.

БАХЫТЛЫ ШАҢАРАҚ ИЙЕСИ

«Кәсип етсең, несип етеди», деген дана халқымыздың гәпи устазымызға да тийисли. Себеби, Қ.Жәримбетов терең билими менен жақсы, саўаплы кәсипти таңлаған, оның шыңына шыққан. Булардың тийкары барF билимге қоса шаңарақтағы аўызбиршилик, сыйласық ҳәм ҳүрмет нәтийжеси. Сонлықтан, устаз бахытлы шаңарақ басшысы.

Илимпаз, ағамыз үлгили педагог, Өзбекстан ҳәм Қарақалпақстан халық билимлендириў ағласы, Жумагүл Уматова менен 3 ул, 3 қыз тәрбиялап, халық қатарына қосты. Перзентлериниң ҳәммеси халыққа белгили кәсип ийелери. Бири-илимпаз, оқытыўшы, бири-журналист, бири-экономист. Олардың терең билимлилигин, ақыл-парасатын көпшилик ул-қызларымыз­ға үлги етип айтамыз. Соның ушын да бул шаңараққа ташкентли профессор Ф.Мўминов, сондай-ақ, республикамыздағы белгили зыялылардың тез-тез келип, сәўбетлес болатуғынын көремиз.

Жумагүл апа жүдә әпиўайы, ашық, меҳрибан анамыз. Бизлер байрамларда, туўылған күнлерде қутлықлап барсақ, ҳәмийше жақсы нийетлерин бөлисиўге аппақ көкирегин ашады, жәмәәтимизге де дыққатлы,  жетискенликлерине баладай қуўанады. Устазымыз апаға «Мениң үйдеги сыншым, мийнетлеримниң дәслепки оқыўшысы» - деп бийкарға айтпағанына исенесең. Олардың жыйнағаны — бай китапхана. Илимпаздың бул китапханасынан пайдаланбаған ҳеш бир шәкирти болмаса керек. Устаз да, китапхана қорғаўшысы Жумагүл апа да китап бериўге сақый. Илайым, бул шаңарақтың келешек әўладлары да сақый, устаздай халыққа ҳәр тәреплеме унаған белгили инсанлар болсын!

 ЖУЎМАҚ СӨЗ

2018-жыл, 16-январь күни ҚМУ мәденият сарайында быйыл Өзбекстанда сайланған академиклердиң бири Акмал Саидов пенен ушырасыў болды. Оған республикамыздың барлық оқыў орынларының зыялылары қатнасты. Мәжилис 11.30 де басланды, 14.00 лерде тамам болды. Қызықлы жери, мәжилистен ҳеш ким жалықпады, ҳәтте түсликти де умытып кетти. Академик жол картасы бойынша келгенин айтып, «Ҳәзирети Зәңги ата» китабының қарақалпақша аўдармасының презента­циясы ҳаққында тоқтады. Сонша жасқа барған академик бес тил билгенин, оларды ўақтында пайдалан­ғанын айтты. Қарақалпақстанның бай  музейине тоқтады, Аралды көргенлигин, оны сақлаў, қорғаў зәрүрлигин билдирди. Ҳәр биреўдиң өз кәсибин дурыс таңлаў кереклигин ескертип, өзиниң ийе­леген кәсибиниң сырларын баянлады. Елшилик хызметтиң ўазыйпаларын избе-из келтирди. Зал тым-тырыс. Себеби, ондағы әпиўайылық, сөзди орынлы жеткериў, өз кәсибине ҳүрмет, жоқары инсаныйлық пазыйлетлер жәмәәт дыққатын тартса керек. Мен сонда дәрҳал өз жәмәәтимнен Қурбанбай ағаны ойладым. Бизиң бүгинги күни 70 жасқа толып атырған устазымыз да усындай болып, 80, 90, 100 жасларда да денсаўлығы арқасында жүрип, бийик шыңларға шыға берсин, деп тиледим.

Патима  АЛЛАМБЕРГЕНОВА,

ҚМУ, Қарақалпақ әдебияты кафедрасы доценти,

филология илимлериниң кандидаты.

Излеў

Көп оқылған мақалалар

Сыбайлас сайтлар

Қарақалпақстан Республикасы Жоқарғы Кеңеси ҳәм Министрлер Кеңесиниң газеталары.
Қарақалпақстан баспасөз ҳәм хабар агентлигинде 2007-жыл 7-февральда дизимге алынған. Гүўалық № 01-001
Developed by TUIT NF